یک روز همدیگر را خواهیم دید...

یک روز همدیگر را خواهیم دید
با دو تا نگاهِ خیره
دو تا پای نرفته
دو تا بغضِ کهنه
دو تا درد ..
و آن روز
از دستِ شعرها هم
هیچ کاری
برنخواهد آمد ...

یک روز همدیگر را خواهیم دید
یک روز که بارانی باشد
که بغض باد کند تهِ گلو
و خودمان را بزنیم به ندیدن
به فراموشی ...

شاید هم
یک روز همدیگر را
نخواهیم دید
تا شعر
حرفی برای اینهمه ندیدن
داشته باشد

آری
ما همدیگر را
نخواهیم دید
تا بغض
و درد
و اشک
و هرچه که میتواند در این نبودن
زخمی بزند عمیق
به دست و بالمان
کار خودش را بکند ...

تا عشق از دهان نیفتد
تا عشق از دهان نیفتد

تا عشق از دهان نیفتد ...

اردیبهشت ۹۶

نگاه کن ......